Hiç bu kadar çok uçmamıştı kırlangıç,
Gökyüzüne böylesine karışmamıştı kanatları,
Atmamıştı yüreği çılgıncasına,
Galiba vurulmuştu bu eşsiz maviye.
Uçmak istedi uçabildiği kadar
Sonra karanlığa gömüldü her şey.
Böyleydi umudu tükenmiş yüreğin rüyası,
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta