Kırk sene Şiiri - Raif Kemal Taner

Köyün girişinde bir kerpiç duvar,
Sırtında dağ gibi hatıralar var.
Damlarda çürümüş eski hasırlar,
Güneşle bir doğar o kırk sene.
​
Kahvenin camları puslu ve isli,
İhtiyar amcanın bakışı yaslı.
Kırık bir tabure, bir çay tepsisi,
Sanki hiç bitmemiş o kırk sene.
​
Çatlamış toprakta nasırlı eller,
Yoklukla yoğrulmuş sessiz hayaller.
Boşa akıp gitmiş o coşkun seller,
Bir dertle geçti bak o kırk sene.
​
Yaralı bir kuşun kanadında ah,
Ne gelen bir mektup ne de bir sabah.
Gurbetin kahrıyla çekilen her vah,
Yüreğe saplanmış o kırk sene.
​
Anamın gözünde tüterdi duman,
Eskiye dönmeye yetmezdi zaman.
Kapının eşiği çöktü de inan,
Yolların gözlendi o kırk sene.
​
Hakkımız yenildi, sustuk her zaman,
Felek vurdu geçti, vermedi aman.
Adalet dediğin tozlu bir duman,
Yele teslim oldu o kırk sene.