Aslında eylül gibi narin bir esintiydin
Yoksa Arnavut kaldırımları kadar sahici mi?
Sokaklar alabildiğince vakur bekler sonbaharı
Gülümsemen ile başlar yeni gün
Ve vakit yine gece yarısını bir geçiyor.
Aslında eylül gibi narin bir esintiyle gülümserdin bana
Bakışların kadar aydınlıktı dünya
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta