Kırılgan Gözyaşları Şiiri - Samet Tuzlu

uykusu kaçmış bir yol,
çizilmiş bir başka soguk çizgi gözlerimin altına
karla kaplı tüm vücudum,
kırağıdan ümitlerle doldurdum ceplerimi
ne kendimdeyim ne de sende.
yollar önümde uzayıp gitti, zaman kısaldıkça
şeytan tabelalara kazıdı bilinmezliği,
hangi yöne gitsem sonu hep aynı.

kederi yazdı Tanrı
okudukça yazgılar çoğaldı.
avuçumdaki çizgilere bakarak yürüdüm,
sanki tüm yönler yazıldı.
bütünlemeye kalan geçmişimin gölgemden farkı yok..
yalnızlıkta terk edecek bir gün,
soğuk,sessiz bir akşamüştü.
halatlar düğümlenecek günahkar ellerimde
boğazıma sarılacak ipler birer birer
soğuk,sessiz bir akşamüştü.

öylece kirlenecek hatıralar
yol uzun ve kifayetsiz..
bir Tanrı ağıtlar yakıcak ardından,
günahkar ve haysiyetsiz
o an kırılacak göz kapakların,
teker teker karışacak toprağa kırılgan gözyaşların..

ve toprak istemeyecek seni,
sözlerinde efkar demleyen dudakların ağladıkça.
uykusuz bir şehir,
başıboş bir sokak olacaksın
yerle gök arasında.

susacak kelimelerim,
adını yeltendiğim her hecede.
bir başka yoldayım,
bir başka gecede,
bildigim tüm yollar kararacak
konuştuğum satırlar gibi,
kan revan içinde kalıcak yazdığım her cümle
bardaktan boşalırcasına haykıracak gökyüzü
seninse,
dokunmaya yüzün kalmayacak.

bir serum bağlanacak yalanlarının arasına
kabuk tutmayan bir yara gibi kanlanacak gerçekler,
parça parça bütünleşek,
dağıtılan her ne varsa
o an kırılacak göz kapakların,
teker teker karışacak toprağa
kırılgan gözyaşların..