Ne çok mevsim sığıyor insan ruhuna,baharlara kaçak,kışlara gebe yaşıyoruz.Yaralarım var ancak sahibinin şifasına muhtaç yaralar.Biliyorum herkesin var.Herkes güvenle açtığı mahremiyetlerinden yaralı.Herkes barış için derken çekildiği savaştan kırılgan.Şimdi ben gönüllü gittiğim yolların alev alev yanan hesapsızlıklarını,hangi umursamazlık okyonusuyla söndürmeliyim? Kırılganım,müptelayım,tüm dermanlara küsmüşüm.İnsan yarasına yaren dermi? Yaram yarenim,yanlızlığım mahremim.Nahoş dünyanın nahoş merhabalarına kırılganım.Yeniden vurulacak,hevesle kandırılacak kadar kalmayan bir kalp ile zamanın ellerindeyim
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta