Kırıldım Şiiri - Hamdi Oruç

Kırıldım

Kırmamayı öğretti kırılmak...
Kırıldım hayata
Siz anlamazsınız size de kırıldım
Şu dünya gurbetinde yere göğe kırıldım
Anlamadılar bile

Kırıldım bu gün
Çöp kırar gibi kırdılar
Çöp değildi ama gönlüm
Kırdılar
Firavun gönüllüler var dünya gurbetimde
Kırdılar
Üşüten güneşler var
Seller var yağmurlar depremler var...
Yere göğe darıldım
Yere göğe kırıldım bu gün

Siz körsünüz size de kırıldım
Kardeş dediklerim...
Dost dediklerim...
Elimden tutuldu mu sarmaşık çiçeğiydim
Ezildim kırıldım

Gök yüzünde yıldızsın gönlüm
Işığını güneşten aldın
Sende ışık var
Gönlüme kör olan sana da kırıldım

Zafer bildim kırmadım bir gönlü
Kardeş dediklerim kırmadım gönlünüzü
Kırıldım size görmediniz kıymetini gönlümün
Kırıldım ama kırmadım
Farkımız var
Bilmedin ülkem kıymetini ömrümün
Tamamlandı gönlüm o gönlün sevgisiyle
Işığıyla aşkıyla...
Gönlüme kör olan sana da kırıldım
Seni de kırmadım
Hamdi Oruç