KIRILA ELİ
İnsan doğduğuma ne çok sevindim,
Özlemimce mutlu yaşarım sandım.
Mutsuzum diyeni kınadım, yerdim,
Mutluluğu kula kim yazdı ise,
Dilerim ki kökten kırılsın eli…
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta