Kırık Kalpler Şiiri - Hamit Atay

KIRIK KALPLER
Bir zamanlar gülen yüzler vardı,
Birlikte atardı kalplerin ritmi.
Şimdi her şey suskun, yarım kalmış,
Geriye kaldı sadece acı ve sitemi.
Kırık kalpler konuşmaz artık,
Sadece sessizlikle anlaşır.
Gözlerdeki yaş olur tek dil,
Yürekteki sancı asla susmaz, taşar.
Sevda, masallarda kalmış bir düş,
Gerçekler ise diken dolu yollar.
Kimi unutmuş, kimi hâlâ bekler,
Kırık kalplerin umutları solmaz.
Bir kalp kırıldığında gürültü duyulmaz,
Sadece sahibinin içinde çığlık vardır.
Kimi geceye fısıldar acısını,
Kimi şiirlere, kimi şaraba katar.
Kırık kalpler çoğaldıkça dünya donar,
Gülüşler sahte olur, sevgiler yalan.
Ama her kırık kalbin derinlerinde,
Hâlâ filizlenmek isteyen bir bahar kalan.
Belki de kırık kalpler en çok sever,
En çok onlar anlar sadakatin kıymetini.
Çünkü kırıldıkça öğrenir insan,
Bir kalbi incitmenin ağırlığını, bedelini.
Hamit AtayKIRIK KALPLER