Bir kırık dal parçasıyım sokakta duran
Hazan mevsimlerin kırıp attığı
Gurbet elde yalnız, yurdundan uzak
İlk kez gördüğüm bu sokakta, seni çok özledim
Sılanın özlemi, mahur gözlerin
Garipsediğim yurt, senden uzaklık
şu mesafeler ki katlanır gibi
Dürülmüş gözümde, kalpte kırıklık
Başka bir yol da yok, mahkumu olduk
Apayrı göklerin, yalnızlığına
Başka bir yolda yok ölmeye durduk
Bambaşka ellerin karanlığına
Aklıma gelmişken aramak için
Aklımdan çıktığın yok koklamak için
Bu gurbet ellerde yaşamak için
Nefes oldun,çektim, nefesim oldun
Yerde duran bir dalım, selviden koptum
Yemyeşil sulaktım, ölmeye düştüm
Söyle, o güzel toprağın, beslediği öz
Toprağından, kucağından çok uzak düştüm
Kayıt Tarihi : 23.1.2026 04:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
sılana vuslatın mukadderatın olsun,
gurbet çilenle vasıl olduğun olgunluk menzillerin ömrünü bereketlendirsin...
yazgılarımızın inisiyatif alan müellifi ve,
makulü normalde arayan basiret ehlinden olalım,
cümlemiz vesselam...,
.
...
.
kimi duygular vardır,
aşkımtırak ve dünya metası,
gelir, geçer, yaşanır, tükenir ve biter,
tek tük aşklar da vardır ki,
varı yoğu baştan ayağa hasret,
ve ışıltılı ilham,
ve efsunlarla gelen muhabbettir…,
bütün berheva olacakların üzerinden
aşkın olan ve ebediyete kavuşacak aşklar
bunlardır; selam olsun sana ey ölümsüz
ve asrî aşk…,
bu arada; hay/hak karagözüm deyip,
esma/ül hüsnadan iki güzel ismi anarak
seslendiğinde hacivat arkadaşına,
güya karagöz de nasıl arifane
her sözü çağrışımla anlıyorsa,
işte öyleyiz biz de,
kendimizden gurbete düştüğümüzdeki,
her ayrılıkta ve
aşk; söyle hayata,
bir gölge oyunundan fazlası değilsin…,
.
...
.
TÜM YORUMLAR (1)