Kırık Ayna Şiiri - Fatih Mehmet Yiğit 2

Kırık Ayna

Her sabah karşılaşıyorum benimle
O soğuk ve sırlı camda.
Tanımadığım bir yabancı,
Zamanın yonttuğu yüzümde.

Gözlerinde eski bir ışık kırıntısı,
Söylemek istediğim ama
Diline dökülmeyen o sözler,
Dudaklarında donmuş bir gülümseme.

Nerede o çocuk
Koşarak gelirdi bu aynaya
Merakla, umutla bakardı
Geleceğin sisli resmine.

Şimdi geçmişin ağır resmi var,
Her çizgide bir anı, bir yol ayrımı,
Bir vedanın izi, bir kavuşmanın sıcaklığı,
Hepsi silik, hepsi uzak.

Belki de doğru değil
Kendimizi aynalarda aramak,
Belki de asıl yüzümüz
Sevdiğimizin gözlerinde saklı.

Fatih Mehmet Yiğit