Kiraz Ağacı ve Kar Şiiri - Cüneyt Güzeliş

Kaplamıştı çiçek gibi;
Beyaz kar taneleri.

O gece, bulutları donduran;
Soğuk mu soğuk bir karayeldi.

Çarptılar rüzgarda birbirlerine;
Cam kavanoz gibi parçalanıp, düştüler yere.

Bahçıvan aldı oygu bıçaklarını;
Kentteki kuyumcudan.

Çocuklar uykudayken;
İlmik ilmik kristallere bezendi her yer.

En çok da kiraz ağacına yakıştılar;
Baharda açacak çiçekleri;
Bir örnek olsunlar diye.