İnsanları kırmaktan çok korkuyorum,
Nedense hep kırılan ben oluyorum.
İnsanların bir kısmı acımasız, hin.
İstenmediğim eşiğe ayak basmam,
Ben kimseyi kıramam, tutamam kin,
Hep kırılan ben oldum, üzülen de ben.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta