Kimsesiz Liman Şiiri - Emrecan Aras

Çığlıklarım içimde cığ oldu,
Konuşmaya halim kalmadı,
Attıkça göğsüme acı doldu
Hiçbir söz yaramı sarmadı.

Yirmimde yağdı saçlarıma kar,
Nefes almak bile zor geliyor yar.
Diyemedim arkandan lütfen kal,
Başkasına gittiğinde oldum lâl.

Mazide bıraktım anılarla gençliğimi
Unutmadım o yollari acılarla geçtiğimi.
Gidecek bir yolum yok, nolur tutun elimi.
Soğuk bir taş gibi hissediyorum yüreğimi.

Sensiz geçen her gün bana zindan,
Gözlerimde bir hüzün, hep bir figan.
Ellerim boş kaldı, yazım oldu hazan,
Gönlüm ise artık kimsesiz bir liman.