Kimse duymaz Şiiri - Dağlar Özügüç

Karanlık gecenin kalbine kar damlar
Hiç sesi çıkmaz
Fakat aşığı vazgeçti diye
Gecenin omzuna baş koymaz
Usul usul karlar düşer
Yürekleri Isıtmaz
Kar sadece kusurları örter
Bir kış günü, zemheride
Donarak ölmek mümkündür
Kimse duymaz
Müsebbibim sensin der geçersin
Ama bu suç bile sayılmaz
Çünkü gidenin ardında
Kar hiç bir şey bırakmaz
Buralar böyledir
Gidenin mezarı bile bulunmaz