Kimse Dokunmasın

Gözlerimde eski izler, kaybolmuş hatıralar
Adımlarım sessiz, sokaklar bana ağlar
Her dostluk solgun, her gülüş fısıldar
Yalnızlık sarıyor, kalbim yanar

Sessiz sokaklarda yalnızım
Ruhumda fırtına, gönlümde hüzün
Karanlık sarar, yalnızlık konuşur

Bir kuytu yer yeter bana
Kimse dokunmasın
Bir kuytu yer yeter bana
Sadece huzur kalsın

Rüzgâr uğrar, kapım boş, gözlerim nemli
Sevgi sözleri düşer toprağa, iz bırakmaz
Güneşli günler şimdi bir rüya
Gölgemle fısıldaşırım, geceye karışırım

Düşlerim dağılır, umutlar erir
Adımlarım yalnızlıkla çarpışır
Bir tek ben kaldım bu şehirde
Gönlümde boşluk

Bir kuytu yer yeter bana
Kimse dokunmasın
Bir kuytu yer yeter bana
Sadece huzur kalsın