Kimse Bilmiyor Şiiri - Ümit Arat 2

Sarmış benliğimi gelmiyor sonu.
Hasretin özlemin neden dinmiyor.
Köşe bucak gezer ararım onu.

Ağlarım ağlarım acım dinmiyor.
Görmeyeli halim bir mecnun oldum.
Çaresiz kendimi dağlara vurdum.
Gelene geçene yerini sordum.

Ararım ararım yolum bitmiyor.
Gönlüme ekilmiş virandır bağlar.
Karşımda uzanmış şaşırdım yollar.
Önüme dizilmiş sıralı dağlar.

Aşarım aşarım sonu gelmiyor.
Ateşe atılmış yakar sineyi.
Ümit Arat çeker derdi çileyi.
Yüzüne indirmiş kader silleyi.
Çekerim çekerim kimse bilmiyor.