KİMSE BİLMEDİ
Kimse bilmedi
kaç gece sessizce ağladığımı,
kimse görmedi
gülüşümün ardındaki yorgunluğu.
Herkes iyi misin? dedi,
ben de “iyiyim” dedim.
Çünkü bazı acılar
anlatılınca hafiflemez,
aksine yeniden kanar.
Birini çok sevdim,
kendimden bile çok…
O ise giderken
benden geriye
birkaç hatıra bıraktı.
Ben hâlâ bazı şarkılarda
onu arıyorum.
Bazı geceler
adını söylemeden
özlüyorum.
İnsan en çok da
yanında olmayanı değil,
yanındayken kaybettiğini özlüyor.
Bazen telefonuna bakıyorsun,
gelmeyecek bir mesajı bekliyorsun.
Bazen kapıya bakıyorsun,
gelmeyecek birini…
Sonra anlıyorsun;
bazı insanlar hayatımıza
kalmak için değil,
bir yara bırakıp gitmek için gelmiş.
Ben sustum…
Çünkü anlatacak kimsem yoktu.
Gülümsedim…
Çünkü kimse
gözyaşlarımı görsün istemedim.
Ve şimdi soruyorum kendime:
Acaba beni gerçekten seven oldu mu,
yoksa ben herkesi
olduğu gibi sevip
kendimi mi kandırdım?
Belki sen de okuyorsun bu satırları
ve bir yerinde durup
Bu benim hikâyem…diyorsun.
O zaman bil ki
yalnız değilsin.
Çünkü bazen
en sessiz insanlar,
içinde en büyük fırtınaları taşıyanlardır.
Kayıt Tarihi : 30.09.2026 16:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
ŞİİRİN HİKÂYESİ Kimse Bilmedi”, insanın dışarıdan güçlü görünürken içinde yaşadığı sessiz acıları anlatmak için yazıldı. Bazen insanlar bize “Nasılsın?” diye sorar. Biz ise içimizden binlerce şey geçmesine rağmen sadece “İyiyim” deriz. Çünkü bazı yaraları anlatmak zordur. Bazı acıları kelimelere dökmek, onları yeniden yaşamaya benzer. Bu şiirde; kaybedilen bir insanın ardından kalan özlem, söylenemeyen sözler, beklenen ama gelmeyen mesajlar ve kimseye gösterilmeyen gözyaşları anlatılıyor. Belki bu şiiri okuyan biri, kendi hayatından bir geceyi hatırlayacak. Belki hiç söyleyemediği bir cümleyi, unutamadığı bir insanı ya da içinde sakladığı bir yarayı bulacak. Çünkü bazen bir şiir sadece şairin hikâyesi değildir. Bazen bir şiir, okuyanın kendi hikâyesine dönüşür. “Kimse Bilmedi” de benim için tam olarak böyle bir şiir. Kimsenin görmediği gözyaşlarına, kimsenin duymadığı sessiz çığlıklara ve insanın içinde sakladığı yaralara yazıldı. Belki sen de bu şiirin bir yerinde kendini bulacaksın…
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!