Kimler Sevmedi Ki Şiiri - Zeki Kaymakcı

Kimler sevmedi ki beni
Anlatmaya kalksam tek tek
Ne zaman yeter ne yazmaya derman
İlk önce Annem sevdi Babam sevdi
Kardeşlerim bile sevdi zaman zaman
Doğumumda bulunan ebe sevdi
Mahallede komşular sevdi
İlk emziğimin alındığı yerin sahibi sevdi

Kimler sevmedi ki beni
Mesela annemin benim için kıyafet aldığı pazarcılar sevdi
Mağazalar sevdi
Elime kahve fincanı verip
Minik parmaklarımın arasına sigara tutuşturan
Ayakkabıcı esnafı sevdi

Kimler sevmedi ki beni
Mahallede gol attığım zaman
O pası veren arkadaşım sevdi
Gol atsın diye pas verdiklerim sevdi
Son dakika da kaleye giren topu kornere atmıştım da
Beni hiç sevmeyen bir kaleci vardı
O bile sevdi bir kaç zaman

Kimler sevmedi ki beni
İlkokulda öğretmenim sevdi
Sınıfta arkadaşlarım sevdi
Bahçede top oynatmayan
Hademe amca bile sevdi
Tamam; çok yüksek sesle konuşuyorum diye
Benden nefret eden mahallenin büyükleri vardı
Ama gün geldi bir iyiliğim dokundu
O an için onlar bile sevdi

Kimler sevmedi ki beni
Seksen üç yılının
Cumhuriyet bayramında
Vatan caddesinden tören dönüşü
Yenikapı istasyonunda
Tam on altı dakika benimle bakışan kız sevdi
Hadi canım oradan, nerden biliyorsun sevdiğini mi?
Yahu sevmese bir kız bir erkeğe
On altı dakika, hiç durmadan bakıp gülümser mi

Kimler sevmedi ki beni
Çalışırken minicik yaşımda
Her gün yemek yediğim lokantacı sevdi
Ekmek arası şeyler aldığım bakkal sevdi

Handa ki çaycı sevdi mesela
Haftalığımın yarısına limonata içiyorum diye

Sonra bir plakçı vardı
Ne zaman yeni bir kaset çıksa
Bakmaz boyuma posuma
Son paramla koşarak alırdım
Bence o plakçı adamda
Beni muhakkak sevdi

Kimler sevmedi ki beni
Mahallede bir kız vardı
Adı …
Adı neyse ne işte
Şimdi kim bilir nerede
Kimin annesi kimin ninesi
İşte o kız sevdi
Beni seveni fark etmeden
Her gün mektuplar yazdığım
Bir başka kız daha vardı
Oda beni sevdi
Hem de tam altı sene

Kimler sevmedi ki beni
Yanında çalıştıklarım sevdi
Yanımda çalışanlar sevdi
Para verdiklerim, para istemediklerim
Borç almadıklarım
Borç verip hesap sormadıklarım
İhanet edenler, üç kağıtçılar
Sahte dostlar sevdi

Kimler sevmedi ki beni
Kumara düştüm bir zaman
Her akşam iyi paralarla gidip
Sabahına beş kuruşsuz çıktığım
Mekan sahibi çok sevdi
Kazandığımda paranın bir kısmını
Hesapsızca bahşiş bıraktığım garsonları sevdi

Üç kere cüzdanımı çaldırdım
O hırsızlar çok acayip sevdi mesela

Kimler sevmedi ki beni
Seviyorum dediklerim sevdi
Terk edip gidenlerim sevdi
Adına şiir yazdıklarım sevdi
İstediğinde verdiklerim
Vermeyeceğini bildiğimden
Hiçbir şey istemediklerim sevdi

Kimler sevmedi ki beni
İşi düşmeyen hiç tanımadı ama
İşi düşen çok sevdi
Kalem sevdi, kağıt sevdi
Bunları bana satan sevdi

Kimler sevmedi ki beni
Her akşam son trenle eve dönerken
Karşılaştığım bir çocuk vardı
Ne ben ona ne o bana
Adın ne diye sormasak da
Yedi sene aynı saatte karşılaşıp
Göz kırptık birbirimize
İşte o çocuk bence
En az benim onu sevdiğim kadar sevdi

Kimler sevmedi ki beni
Hiç tanımadığım halde
Düğünlerinde takı taktığım
Gelin sevdi damat sevdi
Askerde hep ezen çavuş
Sayemde bravo alınca
Son on iki gün hep sevdi

Kimler sevmedi ki beni
Aramadıklarım sevdi
Beklemediklerim sevdi
Koştuklarım sevdi
Tuttuklarım sevdi
Ev tutarken üç kira
Peşin verdiğim mal sahibi sevdi
Üç iş yeri kiralayan emlakçı sevdi
Sırtımdan indirdiğimde kızanlar
Kırk gün gezdirirken sevdi

Kimler sevmedi ki beni
Saçlarımı beyaz
Dizlerimi kireç
Karaciğerimi kist sevdi
Gözlerimi yaş, ellerimi nasır
Üç beşte kusur sevdi

Kimler sevmedi ki beni
Kimler sevmedi ki
Kimler sevmedi
Kimler sev
Kimler
Kim …

-----------221220150201