Kimbilir

Bir düşmüydün, yoksa zihnimin bir oyunu muydun?
Sabahtan başlardım düşünmeye seni.
Bir ihtiyaç mıydın, yoksa gönlümün avuntusu mu, kim bilir?

Varlığın güneş gibi ısıtırken beni,
ruhum doyardı sevgiye.

Seninle rüzgâr olurdum, dalga olurdum, kuş olurdum.
Çocuk olurdum. Özgür olurdum.

Zorba zamanı yerle bir edip,
tarihi yeniden yazardım.

Sınırı olmayan bir dünya oluşturdum seninle;
uçsuz bucaksız, dikensiz, mutlu ve huzurlu.

Var mıydın, yoksa zihnimin bir oyunu muydun, kim bilir...