Bir sokak var, adı içime çok sinerdi;
Yağmur oraya hep erken inerdi.
Bir fener yanardı sarı ve dalgın,
Kaldırım taşları konuşurdu baygın.
Adımlarımın sesi tanıdıktı, bilirdim,
Çünkü ben hep oradan gider gelirdim.
Bir koku kalmış burnumun direğinde:
Belki sabun, belki anı duvarın belleğinde.
Bir his beni hep o sokağa çekiyor,
Sanki orada beni bir şeyler bekliyor.
“Neden gidiyorsun?” diyor iç sesim.
Kim durdurabilir beni? Kısıldı nefesim!
Caddede her şey, sessizlik yutmuş.
Sanki bana ait bir şey var, kalbim unutmuş.
Ben sadece onu almaya gidiyorum.
Kim durdurabilir beni? Her şeyi biliyorum.
Kayıt Tarihi : 6.1.2026 02:37:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
İlk defa gittiğiniz yere sanki daha önce gitmiş gibi hissettiğiniz oldu mu? şair burada geçmişten tanıdık gelen bir sokağı ve anılarında varmış gibi hissettiği duygularını anlatmaktadır.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!