İzmir'de yine barda yavaşça içiyorum vatan hasretimi
Burada kalabalık yalnızlık içindeyim, özlem duyuyorum
Unutamıyorum Kıbrıs'taki, Lefkoşa'daki uzletimi
Beni hayatta tutanlar kardeşim dediklerim
Onlarsız kalabalık yalnızlıklar içindeyim
Lefkoşa'm sen olmadan kalıyorum harmansız
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta