Kıblem Yâr Benim Şiiri - Evrim Evrensel

Mızrap telde gezer, sesler yükselir,
Ölüler dirilir bana can gelir.
Ala karlı dağlar, beller yol olur,
Yazılımım, masam, tablam yâr benim.

Güzeller meclisi toplanıverse,
Gündemi oluşur, o yâr ne derse,
Leb'indeki meyi bana içirse,
Dolar kadehlerim dublem yâr benim.

Yârim gelmez ise, matem yas olur,
Muhabbet açılmaz bülbül sus olur.
Diller kilitlenir, söz sus pus olur,
Gönülden gönüle suflem yâr benim.

Can içinde cansın, ve en derini,
Sana feda eder, candan serini,
Aşkın otağında, ayırt yerini,
Gönlün bir gülşene döndür yâr beni.

Evrim Evrensel meclisini toplar,
Kalemler kırılır, kalkar kitaplar.
Yönler kayıp olur, kalmaz kutuplar,
Gönül kılavuzum, kıblem yâr benim.