30.06.2000 / İstanbul-Ankara-Bursa-Kahramanmaraş
Mürekkep geride bırakıyor tortusunu
Aynı kan gibi
Zihinler yenmiş ekin yaprağı
Odadaki fil taptığı
Bilseydi insanoğlu
Bilseydi bakireliğin korkusunu
Ne kadar ağırdı sarınmak örtüsünü
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Zıtlıklar ne içerimizde ne dışarımızda hiç bitmiyor anlaşılan, ne zaman teke uyanırız?
Gönlüne sağlık kardeşim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta