Keşmekeş Şiiri - Haydar Güven

Yağmura karişan göz yaslarimin rengi,
Usul usul iner bulutlardan.
Suzulup serseri bir aşk gibi,
Akar gider oymalı oluklardan.

Yitip giden zamana düşer yildirimlar.
Uzaklarda katman katman ebemkuşağı..
Maviye bulanip ıslanan kaldirimlar,
Kaybolup gider sokaklardan aşağı.

Bu gök gürültüsüdür beni benden alan.
Kulaklarimda korkunun çocuksu yureği...
İşte bu ıslak yaz mevsimi senden geriye kalan
Yok olup gider aşmadan sureyi.

Sonrasinda;
Güneşten süzülür kör bir ışık
Bu keşmekeş dünyada karmakarışık.