Keşkelere Kalma Şiiri - Hamit Atay

Keşkelere Kalma

Keşkelere kalma,
zaman acımasızdır, geri dönmez,
bugün susarsan yarın
sessizliğinle yüzleşirsin.
Bir adım atmadığın yollar
hep en uzun yol gibi görünür insana,
oysa korktuğun şey yol değil,
yolda kendinle karşılaşmaktır bazen.
Keşke demek kolaydır,
iki hecelik bir sığınak gibi,
ama altında ağır pişmanlıklar barındırır,
geceleri uykudan uyandıran cinsten.
Ertelersin,
“Sonra yaparım” dersin,
sonra dediğin gün gelir
ama sen cesaretini geride bırakmışsındır.
Bir söz söylemezsin,
içinde büyür kelimeler,
dilin susar ama kalbin
durmadan bağırır.
Keşkelere kalma,
çünkü zaman kimseyi beklemez,
ne yarım kalan hayalleri
ne de cesareti geç gelenleri.
Bir bakarsın aynaya,
yıllar geçmiş, gözlerin dolu,
“Ben bunu neden denemedim?”
sorusu dudaklarında titrer.
Hayat deneme tahtası değildir,
silip baştan yazamazsın her şeyi,
bazı anlar bir kez gelir,
kaçırırsan izini bile bulamazsın.
Keşke demek yerine
“İyi ki denedim” demek varken,
neden korkuyla zincirlersin kendini
başlamadan bitirdiğin hikâyelere?
Unutma,
en çok yaralayan düşmek değil,
hiç yürümemiş olmaktır.
Keşkelere kalma,
sonunda üzülürsün,
çünkü pişmanlık
en ağır yüktür insanın omuzlarında.
Cesur ol,
kırıl ama dene,
yanıl ama yaşa,
çünkü yaşanmayan bir hayat
en büyük kayıptır insana.
Hamit Atay