Sesini unuttum yavaş yavaş
Öyle aniden değil aklımdan silindi farkında olmadan
Bu yazdığım bir ağıttır unuttuğum sesine
Ayağına bağlanan mektup ağır gelmişte yolda kalmış bir kuş gibi
Tutamadan akan giden zamanı uzaktan izlemek gibi
İçten gelen bir keşke gibi ağıt
Ak düşmüş saç gibi hüzünlü bir ağıt
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta