Keşke Şiiri - Tuğçe Toker

Keşke hiç büyümeseydik,
Hep çocuk kalsaydı ruhum.
Küçük kalsaydı ellerim,minicik
Keşke hiç büyümeseydik,yaşlanmasaydık,ölmeseydik

Ama neylersin
Zaman herkezden bir şeyler kopardı.
Hayat bir merdivenmiş
Ne kadar basamak çıkarsan
Canın o kadar acırmış

Her tecrübe eşittir bir acıymış
Bilgiyse karşılığında özveri gerektirirmiş
Hayat bir tecrübeymiş
İnsan kendi ayakları üstünde durmaya başlayınca anlarmış

Keşke zaman geri dönüşümlü olsaymış
Onu geri dönüştürür bir daha kullanırdım
Boşa geçmiş yıllarımı,hatalarımı,yapamadıklarımı
Hepsini sil baştan yapar bir daha yaşardım
Doya doya
Keşke….