Zorlu yolun yolcusu zorba olurmuş,
İnsanı yol yormaz, köprü kurulmuş,
Gökte uçan kartallar kılavuz olmuş,
Birde “ömür biter yol bitmez” derler.
Aşılmaz denen dağlar, gayrı aşıldı,
Dağları delen Ferhat, şehre taşındı.
Başı dumanlı olan, benim başımdı,
Oysa ulu dağlar “yol vermez” derler.
“Yolumuz uzun, ömür kısa” diyeni.
Kervanlar geçerken, bizdik göreni.
Kervancıydı Mecnunu çöle süreni,
Birde kervancılar, yol bilir derler.
Yol boyu kuyularda, Yusuf aradım,
Yolumdaki kervana yol soramadım,
Her yanım kan irin, hiç saramadım.
Birde “can çıkar huy çıkmaz” derler..
2026
Kayıt Tarihi : 19.07.2026 23:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!