Kertenkele Kral
Kırılan ruhlar mezarlığından kalkıp
Engerek yılanları ile savaşıyorum hergün
Reva görüyoruz kendimize savaşçı zalimliğini
Tam 1500 ruh katlediliyor içimizde en dibinde
Ezel kadar uzak bize kavuşmanın zaferi veya ölümü
Niye çıldırıyor karga ve ihtiyar adam neden
Krallıkları yok oluyor ellerinde belki feryat figan
Emin olamıyor ruhların korkusuz yalnızlığına
Lazımsızlık sarıyor en gerekli yerde kavuşmaları
En gerekli yerde AH hadi bebeğim bir daha bir daha
Kömür rengi yollarda arıyoruz ak sütunlu şefkati
Renk körlüğü yaşıyor hayatlar cansız ve alaca
Azar azar koşuyor sarılamamanın enginsizliğine
Loş yürekler yanıyor baş uçlarında sonsuzluğun
Işık çarpıyor yokluğun en zenginliğine
Mecburi yaşıyoruz doyana kadar çaresizliği
Bembeyaz ışıklarla koşuyoruz en karanlık çağlarda
Ellerimiz tutuşur belki sararsak ellerimizi yok olurca
Ne çıkar koşarsak beraber kertenkele krallığına.
Kayıt Tarihi : 24.9.2017 00:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!