Yürüyordu, uykusuz-yorgun, kendi başına
Düşündü, acaba bela mı aldı başına?
Aynada baktı kara göze, çatık kaşına;
"Bir son vermek gerek" düşüncesi, telaşına :
"Seni düşünüyordum, kapalıyken gözlerim;
Gözlerim açıldığında yazmanı gözlerim.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta