Bir aynada yüzüyorsun, kendi ışığında,
Bir övgü, her gülüşünde her bakışında,
Görkemli güzelliğinle, varsın sahnelerde daima,
Fakat doymayan kalbin hep aç, o gülüşlerinin altında...
Eleştiri kalbine saplanan bir hançer gibi,
Gerçeğin fısıltısı bile yıkar bir deprem sanki.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta