Yelken aç bu denize ummanına gir boğul
Tek başına kalınca kendini ortasında bul
Ne demiş büyük üstad “iki el bir baş için”
Durma ağla ey gönül, sorma hiç neden niçin
Unutma ki ar namus layıktır şerefine
Nefsine hakim ol da düşme düşman tefine
Dertler ile kederdir, koca ömür dediğin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta