Kendine Bu Kadar Yüklenme Şiiri - Yücel ...

KENDİNE BU KADAR YÜKLENME
Bir gün bu dünyadan ansızın gideceksin,
Ne bir uğultu duracak ardından
Ne de gök, yas tutacak sana.
Rüzgâr aynı esintisiyle geçecek sokaklardan,
Güneş yine doğacak
Hiçbir şey olmamış gibi.

Ve dünya, sensiz de dönecek usulca,
Bir yaprak düşer gibi sessiz,
Bir su akar gibi habersiz.
Adın belki bir hatırada solacak,
Belki bir duada titreyecek
Sonra o da karışacak zamana.

Bu kadar kendine yüklenme,
Omuzlarında taşıdığın bu ağırlık
Sana ait değil çoğu zaman.
Her şeyi düzeltmek zorunda değilsin,
Her yarayı sarmak,
Her eksikliği tamamlamak da.

Biraz eksik kal dünya,
Biraz yarım, biraz dağınık...
Çünkü sen de öylesin zaten
İnsan dediğin
Tam olmaya çalışırken yorulan bir hikâye.

Bırak bazı şeyler olduğu gibi kalsın,
Bırak kalbin bazen yavaş atsın.
Unutma
Sen gitsen de bu dünya dönecek,
Ama sen yaşarken
Bir tek bu kalp seninle atacak.

Yücel ÖZKÜ
17 Mart 2026/16:38