kendimleyim...
beyaz; güzel mi güzel
kar; soğuk mu soğuk..
kuytularda üşüyen insanlar
çöp kenarlarında bekleşen hayvanlar
ve mezardakiler düşüyor aklıma
gözü arkada..
canı yanarak..
baharında solup gidenler...
ne beyazın hükmü
ne de görünmeyen kirlerin güzelliği
kalıyor gözlerimde
geride kalanların feryadı
içime seslenirken
dumanını üflediğim efkarın
beyazdaki soğukluğu
gelip, küllerimi eşeliyor..
20.02.2015
Gülden IşıkKayıt Tarihi : 27.02.2015 23:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
üstüste gelen acıların düşündürdüğü..
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!