Kendimin elinden Şiiri - Deniz Bertan

İlk günkü gibi değil ilk günden fazla seviyorum seni.
Annemin karnını özler gibi özlüyorum seni.
Bu aşk değil sevgi değil bir hastalık gibi
Hem ilaç hem zehir gibi
Ne diyebilirim ki şimdi
Zaten çoktan söylenmişken en güzel sözler aşk için
Ama yine de yapar aynı hatayı her aşık
Söylemeyi kastetmiyorum Sevilmese de acı çekeceğini bile bile yine de olur aşık
Ben senin için neydim?
Bir hasta, olgu, vaka, nöbetçi amir görevi
Öyle yalnız, çaresiz ve zavallıymışım ki
Neyse daha fazla devam etmeyeyim
Gerçeği söylemek bilmekten daha zor
Bir şey yapmam lazım yüreğimin acısını bastırmak için
Yaktığım sigarayı kalbimde söndürmeliyim
İçtiğim şişeyi kırıp bileklerimi kesmeliyim
Üç kutu uyku ilacı içmeliyim
Kapıyı pencereyi ve üstümü örtüp gazı açık unutmalıyım
Kendimi mahvetmeliyim rezil olmalıyım
Tüm bunları yaparken meselenin sen olmadığını
Görmezden gelmeliyim, anlamamalıyım.
Çünkü doktor değilim.
Yaralı ruhumun çok teşhisi kutulara sığan ilaçları var
Ben galiba hepsini denedim
Belki de artık kendimin elinden tutup gitmeliyim.