Kendimi kaybettim ben

kendimi kaybettim ben;
nereye bıraktım bilmiyorum.
umudun çekmecesinde mi?
hayallerimin altında mı?
uykuya yatırdım kendimi
anılar çöplüğünde
bir iz arıyorum hâlâ.

hangi ara düşürdüm gülüşlerimi,
nerede atıyor şimdi eşsiz kalbim?
sesim, içime çöken bir susuş;
bir avuç yaşla kala kaldım.
seni buldum…
ama kendimi bulamıyorum.

Kendimi kaybettim ben!

senden kalan ne varsa
bir mezata saçıldı:
kavga, kıyamet, kırık sesler…
kapış kapış gidiyor,
çok pula, az umuda;
paha biçilirken ben
yine kendimi kaybediyorum.

tımarhane parmaklıklarında
Yapışmış ellerim ile,
karanlığın içinden
bana yabancı bir beni izliyorum
Uzun uzun!

belki bir nefes kadar dursam,
belki bir adım geri çekilsem
dönerim kendime…
kırılmış geçmişime
bir iz bırakıp bırakmadığımı
bile hatırlamıyorum.

ve yine soruyorum:
sahi kaça kuruyorduk hayatımı?
yine O’na mı bırakıyorduk
değerimi ölçmeyi?