Yıllarca peşinde gölgenin koştum,
Her vardığım yerde kendime düştüm,
Nice dersler aldım, nice kez şaştım;
Bir ömür kendimi arayıp durdum.
Aynaya baktıkça yüz hep eskiydi,
İçimde bin kapı da kilitliydi,
Dün dediğim bugün yine gizliydi;
Bir ömür kendimi arayıp durdum.
Ne malım yâr oldu ne şan ne şöhret,
Hepsi bir rüzgârmış, hepsi bir hasret,
Elden ele gezer fâni emanet;
Bir ömür kendimi arayıp durdum.
Bir garip yolcuyum, konaktan hana,
Yollar hep dolaştı yine insana,
En uzun sefermiş varmak vicdana;
Bir ömür kendimi arayıp durdum.
Hakikatin yolu ince kıl imiş,
Sabır taşıyanın yükü bal imiş,
İnsan kendisine dost da değilmiş;
Bir ömür kendimi arayıp durdum.
Mahmut Kasapoğlu
Kayıt Tarihi : 14.11.2026 22:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!