Yokluğunu anlatmaya kelimelerim yetmiyor
Hep eksik, hep yarım cümlelerim
Gözyaşımın tuzu yakıyor üstelik açık yaralarımı
O yaralar ki kapanmış sandıklarımdı
Sen gittin, hepsi yeniden kanadı
Sen gittin, bazen hiç acımıyormuş gibi umursamadım
Bazen durmayan kanamayla yaşayamam sandım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta