Saçlarıma hep, yağdı karlar,
Ömür bitti, tükendi, yıllar,
Sokak sokak bak, yarım yollar,
Buğulu kalır hep aynalar…
Dayanamıyorum…
Dayanamıyorum..
Ellerimle… silemiyorum…
Elimde kaldı fotoğraflar,
Suskun bakar hayali dostlar,
Yalan anılar, yaşananlar,
Yüreğime akar hep yaşlar
Dayanamıyorum…
Dayanamıyorum..
Kollarımla… saramıyorum…
Sona erdi bak, bitti yarış,
Hayat oyun, yol karış karış,
Motif motif, iz nakış nakış,
Hayat düz, iniş çıkış yokuş…
Dayanamıyorum…
Yapamıyorum..
Dizlerimle… çıkamıyorum
Özvecan sus, yeter, konuşma,
Zaman ile gayri boğuşma,
Ümitleri koma, kopuşta,
Her şey inan, anda oluşta…
Anlayamıyorum…
Kendimden… çıkamıyorum…
Kendimden kopamıyorum…😪
...
Kendimden…
Kendimden…
..
..
Kendimden kopamıyorum…😪
,
Kayıt Tarihi : 14.09.2026 23:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hayat




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!