Kendi Yolumda Şiiri - Eray Yalçın

Gözyaşım dindi artık, bitti o büyük sancı
Kalbimde yerin yok, oldun bir yabancı
Prangalar çözüldü, ruhum havalandı
Sana olan borcum çoktan tamamlandı

Ne ben kimsenin mecburiyetiyim
Ne de kimse benim çıkmaz sokağım
Kendi gökyüzümün tek güneşiyim
Ben artık kendime en son durağım

Zincirleri kırdım, kuşlar gibi özgürüm
Karanlık geceden, aydınlığa yürürüm
Kimseye borcum yok, hesabım kapandı
Yüreğimde yanan o ateş söndü, yandı

Ne ben kimsenin mecburiyetiyim
Ne de kimse benim çıkmaz sokağım
Kendi gökyüzümün tek güneşiyim
Ben artık kendime en son durağım