Kendi kendime. Şiiri - Fehmi Tazegül

Gönül sevdadır açar çiçekler verir.
İnsan olan iyiliği kötülüğü görür.
Yıllardır yaşadığın bir sırdır ömür.
Hep kendini arar günler içinde.

Eksik olmaz yürekte fırtına yazın.
Kötüsü olmazki güllerin nergisin.
Sermeyasi olmalı söylenen sözün.
Kendimi ararım mevsim içinde.

Bazen erişilmiyor uzunca yollara.
Akıllar ermiyor hiç gerçek sırlara.
Sonra düşeceksin halden hallere..
Kendimi arıyorum yokluk içinde.

Fehmi.
Ayaklar altında bastığım toprak.
Ömrüm bir bahar açıyor yaprak.
Bakıyorum gökyüzüne her şafak.
Bir avuç toprak yok can içinde.