Esmer,sarışın,kumrallar,
Boyalı,pembe dudaklar.
Al al olmuş bal yanaklar,
Nice canları yakarlar.
Esmerler,göze batarlar,
Kamil olmak ister isen,
Oku,araştır,bilinçlen.
Özgür ol korkularından,
Kurtul sen tutkularından.
Tutku demir pası gibi,
Örter bütün gerçekleri.
İnsanoğlu korunmak için,
Çeşit çeşit kapılar yapmış,
Kapalı kapılar arkasında,
Kendimizi hapsederiz bazen,
İçimizdeki duyguları,
Kapı takıp kilitliyoruz.
Geçim telaşı sarmış,
İnsanları her yanda.
İşi olanlar sabah,
Sevinerek kalkmakta.
Nasip,kısmet kavgası,
Yedi tepede kurulu,
Tarihi eserle dolu.
Çok ta önemli konumu,
Türkiye nin metropolü
Kurulu iki kıtada,
Gelir ağlaya,ağlaya,
İnsanlar garip Dünyaya.
Büyürler düşe kalka,
Acı,sevinç bir arada.
Sancılı geçer çocukluk,
İyilik evrensel akışa,
Katkı yapar bir bakıma.
Veren el boş kalmaz asla,
Verdikçe yeniden dolar fazlasıyla.
Kendin için uygun görmediğin,
Kırık,dökük eşyayı,
Açmadığın kapıdan içeri giremezsin,
Açıp içeri girersin ilerlersin.
Denize hiç girmeden,
Yüzmeyi öğrenemezsin.
İlk adımları sürekli ertelersen,
Yüzlerce adımdan mahrum kalırsın.
Hepimizin içinde, sonsuz sayıda,
Yaratıcı düşünce kaynağı vardır.
Bu Düşünceler sınırlılık inancıyla,
Çoğu zaman bastırılır.
Genellikle çoğu insan,
Düşünce ve ilhamları,
İman en büyük servettir,
İlahi bir emanettir.
İman Allah vergisidir,
Kalbimizin amelidir.
İman Allah sevgisidir,
İnsanları mahvolmaktan,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!