Kemal Tekir Şiirleri - Şair Kemal Tekir

Sözde dindarlar,kindarlar

Yıllardır önce dindar nesil,
Yetiştiriyoruz diyenler
İnançların içini boşalttılar,
Ahlakı yozlaştırdılar.

Sôzde dostlar çıkar için,
Sokulur durur yanına.
Yüzüne güler de seni,
Över ,durur her fırsatta.

Sözde insan,özde hinsanlar
Sözde dindar, özde kindarlar.

Bu iki dize, söylem ile öz arasındaki ahlaki çelişkiyi güçlü biçimde ortaya koyar Özellikle “sözde–özde” karşıtlığı, insanın kim olduğunu söylediğiyle değil, davranışları ve vicdanıyla kim olduğunu sorgular

Etik açıdan

Sıcak yaz günlerinde,
Hararetimiz yükselince.
Buzdolabından yeni çıkmış,
Buğulanmış bir şişeden,
Bardağımıza dökülen,
Suyun çıkardığı ses,

Kerameti kendinden,
Menkul sözde şeyh,şıhlar,
Tuzu kuru softalar,
Kibirli süslümanlar.

Domuz etini haram diye yemeyen,
Haramları domuz gibi yiyen,
Yalancı, talancı, dedikoducu,
Kul hakkına göz diken münafıklar;

Susma, vatandaş susma,
Haklı olduğun konuda.
Hak verilmez alınır,
Bunu sakın unutma.

Susma artık ses ver, ey halkım susma

Parsel parsel satılıyor vatan baksana,
Susma ses ver ey halkım haykırsana.
Düşme yeter halkım,
korku kaygıya,

Susma artık ses ver,ey halkım susma,
Cesur ol, teslim olma, korku kaygıya.
Parsel parsel satılırken vatanın,
Susma artık üç maymunu oynama.

Şiddet,baskı dayatma,
Zulümde zorbalıkta.
Haksızık karşısında,
Kör, sağır olma susma.