Kemal Tekir Şiirleri - Şair Kemal Tekir

Ne güzeldir her sabah,
Güneş doğarken uyanmak.
Temiz havayı solumak,
güne zinde başlamak.

Ne insanlar gördüm hayatta,
sırtlarında eski urba,
sevgiyle,neşeyle,inançla, bağlıydılar hayata umutla.

Ne insanlar gördüm hayatta,
Sırtlarında yırtık urba,
Her şeye rağmen hayata,
Bakıyorlardı umutla.
Ne insanlar gördüm hayatta,
Bencillikte hep ön safta,

Gerçekleri göre göre,
Bile bile inkar etmek,
Yanlışı görmezden gelmek,
Görüp,susmak ne acı.

Ne ağlarsın,sevinçten mi,ey halkım
Gerçekleşti bak sonunda muradın.
Duydu feryadını, bak
Yaradan'ın

Ne ararsan kendinde ara

Sevgiyi ,saygıyı özünde ara,
Şefkat,mefhameti,gönlünde ara.
Ar,edep,hayayı kendinde ara,
Her ne arar isen kendinde ara.

Sırça köşkte,sarayda yaşayanlar,
İtibardan tasarruf olmaz deyip.
İsrafın dibine vurup duranlar,
Ne bilsin milletin hal ,ahvalini.

Neden Dünya'da herkese,
Yeterli kaynaklar varken,
Gelir dağılımnda,
Sağlanamıyor denge.

Çekemediler bizi,
Kıskanıp sevgimizi.
Benim hakkımda sana,
Yalan haberler geldi.

Ne yaptım ki sana ben,

Banka sahibi zengin,
Düşkünmüş hızlı hayata.
Para yetiştiremeyince eğlenceye,
Başlamış yavaş,yavaş,
Müşterilerin parasını tırtıklamaya.
Bar pavyon gece hayatı,