Kırdık geçirdik birbirimizi saygısızlık eyledik
Coştukça tozduk gaza geldik yerle bir eyledik,
Siteydi dernekti derken kalp kırıp halt eyledik
Hepsi boş yalanmış meğer hep emekler heba,
Şikayetim sana elbet dinle beni ey Ali Baba!
Dörtyüz yirmi şair, bir o kadar şiir
alabildiğine çaresiz,
anne şiirleri okuyorum.
hepsi de sensiz...
sırf bir cümle aradım
senin için..
Bir zamanlar iyiydin sonra hastalandın,
Ne oldu sana böyle nasıl oldu da azdın
Hangi fakirlerin hakkıyla sen palazlandın
Adalet denen teraziden haberin var mı?
Gelme git yerin yok yanımda sonbahar
Sonbahar ki aşkı vuslatı baharı kovar
Yapraklar dökülür sonbaharda döken rüzgar
İnletir içimi öterken döküp inleyen rüzgar
Bir aRıza ozan....
Çaldı mızrap ile ses veremedi tellere,
Düzen tutmaz,ayarı bozuk sazı aRıza
Pir Sultan Kemal'im hakka yürürüm
Zulume alışkın tenimiz bizim
Kardeşi kardeşe düşüren mülkü
Bir kefene sarar yürürüz bir gün
Dil ile gönül yıkan bizden uzaktır
Olanca hızıyla yağmur boşanıyordu gökyüzünden
Büyükce bir handa geceliyorum
Seni düşünerek
Alevlerine bakıyorum ateşin
Kendi kendime konuşarak
Aynı dünyaların insanları olarak doğduk
Aramızda hiç fark yoktu
Ama ben ölümle kaderlendim
Sen sonsuza dek yaşamaya mahkum edildin
Adım adım bir hayat başladı ikimiz için de
Gelme demedi arzular,her anım seninle doludur,
Köle oldu bu gönlüm hala o rüyanın kuludur.
Görmeye bir adım koklamaya bir an ahh! hatıran
Kahretti bülbülde ötmüyor artık gülşende viran,
Şiir bir güç, bir sen, bir ben,şiir biz demektir
Şiir süt, bal, şeker, reçel, bir dilim ekmektir
Ne denmişse o dur, ne yazılmışsa yazılandır
Bir hayat, bir ömür, yıl, ay, gün, saat ve andır
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!