Kemal Kabcık Şiirleri - Şair Kemal Kabcık

10 Aralık 2012 Pazartesi 13:27:08

“YALNIZLIK” Adlı Romandan:

/ Baharın ilk freziaları açmış! . / Terleyen parmaklarının arasında sapları sıcacık olan küçük demete baktı! . / Mersin patikasına doğru yürüdüğü zaman, / dudağını ısırdı, sonra al al olmuş yanaklarını / gizlemek istiyormuş gibi başını öbür tarafa çevirdi! . / Rüzgarın tatlı tatlı vücuduna çarptığını hissediyordu. Rahatlamış, memnun olmuştu. Sırtından vücudunu sıkan lüzumsuz bir yükü atmış ve bu sayede huzura, tabii haline kavuşmuş bir insan gibiydi! . { Kitap Yazarı: A.J. CRONIN } (10.12.2012 13:33:31)

Ben Sadece Kendimi Anlatmak İstedim; Kurallarım Kendime! .

Kitaptan öğrendiğimizi paylaşabiliyorsak insanlık adına;
Kahvehanelerde de bir problem yaşanmıyor, demektir! .
Bir kitap anlatısı düşüyle, insan düş gücünü arttıyor ise;
Alkol servisi yapan, eğlence yerlerinden de şikayetimiz yok! .

Ben, Kendimce, Kendime Kural Koyarım ve Kuralıma İtaatle Yaşarım! .

Bir kitap anlatısı cümlenin etkisi altına, aşırı bir biçimde girdiğim için;
Bir anlatıyı yaşayabilme olasılığının verdiği sevinçle, çok mutlu olurum! .
Aşırıya kaçan sevinçlerimde; insanların yaşam hakkına zarar verirsem;
Lütfen uyarınız! . İnsanca yaşamak istediğimiz dünyaya zarar gelmesin! .

Ben De Hesaplıyorum Ucu Ucuna Denk Gelsin, Diye; Hayat Zorlu! .

Başarı adına kitaptan öğreneceğin; iki kere iki dört eder, gerçeğidir! .
Gir hayatın içine ve başar, başarabilirsen, başarının rotasında iken! .
Hayat; daima bir adım önde sanki ve evdeki hesap tutmaz ki aşkta! .
Kitabın söylediği var ve hayatın, kaderimizin takdir ettiği başarı var! .

Öğrenerek, Öğrendiğinle Paylaşıma Dahil Olmaya Zorunluluk Hali Yok! .

Doğrusu; kitap okumanın verimliliği ile bazı şeylerin farkına varabilmek! .
İnsanlığın çizgisini; kitap okumanın ayrıcalığı ile tanıyabilmek, ilerlemek! .
Okumaya zorunluluk yok! . Farkına varmaya zorunluluk yok! . Okuyorum! .
Bana Hürriyetimi Kazandıran YETMİŞ BEŞ MİLYONA TEŞEKKÜRLE! .

14 Aralık 2012 Cuma 03:52:15

“YALNIZLIK” Adlı Romandan:

Öne doğru bir adım attı, fakat bir şey söylemedi! . / Konuştuğunu hiç gördün mü? . Bir sessizlik oldu! . / Çehresine / bir tebessüm yayıldı! . / Konuşuyorlar, gülüyorlar, hatta beraber çalışıyorlar! . / Hem de ağır işler yapıyorlar! . / Ne kadar nazik… ne kadar hassas… ne kadar tesir altında kaldığını biliyorum! . / Bu meselede / muhafaza edeceğine güveniyorum! . / Her zaman ki gibi hürmetkar bir tavırla, hafifçe eğilerek mukabele etti! . Uzaklaşırken / gözlerinde kıvılcımlar parlıyor! . { Kitap Yazarı: A.J. CRONIN } (14.12.2012 03:58:34)

Biraz Düş Gücü ve Biraz Düşünce Gücü ile; İnsan! .

Kendi doğrularınla yaşar iken bütünlüğün neresindesin? .
= 000.001 =
Yalnızlık insanı olgunlaştırırken hangi cümle ile sen! .

BİR BİRİKİM, BİR TECRÜBE; ŞAHSİ ÇIKARLARI DÜŞÜNMEMELİ: PAYLAŞIMI YAŞARKEN! .

ERDEMLİLİK HALLERİ ile İLERLER İKEN; OLGUNLUĞA SON SÖZ HAKKI TANIYACAKSIN! .
ERDEM SAHİBİ OLAN; OLGUNLUĞUN VERECEĞİ HÜKME RAZIDIR! . OLGUNLUĞU TANIMALI! .
OLGUNLUĞU GEREĞİNCE TANIYAMAZ İSEN ve de HÜKMÜNÜN ÖNEMİNİ GÖZ ARDI EDERSEN:
OLGUNLUĞUN HÜKMÜNÜ BİLMEK ADINA, OLGUNLUK SAHİBİ İLE YÜZLEŞMENE GEREK YOK! .

O AĞACIN TOHUMUNU ALDIM! . AŞISINDA; KOMŞUMA UMUT! .

Bir Dal Eğilmiş; Olgun Meyve Yükü Ağırlığından! .
Koparıp Bir Olgun Meyveden; Olgun Tohumu Bulsam:
Tohum Döşeği Toprağa Düşse; Ellerinden Derinliğe! .
Bir Aşısı Kalır Seneye; Komşuma Umut Ederim Aşkla! .

Sorumluluk almaktan kaçar isek hak olan sevgi yanlış insanların eline düşer! . Yanlış insanların elinde sevgi yanlış büyür, yanlış yürürüz! .