Kemal Kabcık Şiirleri - Şair Kemal Kabcık

"SEVDA YÜKÜ! ." Türküsü Var Musa EROĞLU Efendimizden;
Yükümüzde: Fatih Sultan Mehmed Efendimizi Yaya Bırakmak Mı Var! .
Hatta; Adı bile anılmıyor ki: FATİH SULTAN MEHMED HAN EFENDİMİZİN! .

CHE’ce bir hüküm olacaksa; TÜM BENLİKLER HAZIRDIR HÜKME! .
Fatih Sultan Mehmed Han ise Hükmü veren; GEREKSİZLİKLER! .

Karar Kılanın Gereğinde; Çiçeğe Sunulan Cömertlikteki Sevgi: Başarı Habercisi!
= 000.000.129 =
Mücadeleci İnsanların Hayatında Çiçeklerle Doldurduğu Güzel Bir Bahçesi Olur!

Ufkumuzda Doğan Yeni Bir Düşüncede; Yeni Bir Hayat ve Çiçek! .
= VII =

Karar Kılanın Gereğinde; Çiçeğe Sunulan Cömertlikteki Sevgi: Başarı Habercisi!
= 000.000.132 =
Mücadeleci İnsanların Hayatında Çiçeklerle Doldurduğu Güzel Bir Bahçesi Olur!

Ufkumuzda Doğan Yeni Bir Düşüncede; Yeni Bir Hayat ve Çiçek! .
= X =

Karar Kılanın Gereğinde; Çiçeğe Sunulan Cömertlikteki Sevgi: Başarı Habercisi!
= 000.000.131 =
Mücadeleci İnsanların Hayatında Çiçeklerle Doldurduğu Güzel Bir Bahçesi Olur!

Ufkumuzda Doğan Yeni Bir Düşüncede; Yeni Bir Hayat ve Çiçek! .
= IX =

"KORKMA; SÖNMEZ BU ŞAFAKLARDA YÜZEN AL SANCAK! ." Kendimizi Bilelim! . = 000.008 =

Bir Ağaçta Seni Anımsamak; Vicdana Gelmek: Baş Vurmak Omzuna! .

Yine işaretinle; sorumluluğumuzun gerektirdiği çizgi ile biz! .
Yine emrinle demir kesilir, çeliğe çifte su verilir aşklarca! .

KÖRLER DÖĞÜŞÜNE GİRİP; İNANCINI: KÖRELTME! . Taş Atarlar AŞKA; İNCİTİRLER SENİ! .

Sen ve Ben; “BİZ DÜŞÜNCESİ” ile: İNSANI VAR ETMEYE ADANMIŞ, İKİ SEVDALI YÜREK! .
İnsana SAYGINLIĞINI KAZANMASI İÇİN YARDIMCI OLMAYA ÇABALAYACAĞIZ, AZİM İÇİNDE! .
İNSANIN BECERİSİNİ ARTTIRACAĞIZ! ve KARDEŞ KAVGALARI SON BULACAKTIR, İNŞALLAH! .
SEN İYİ NİYETİNİ MUHAFAZA ET! . SEN; KAVGAYA GİRME! UZLAŞMANIN VARDIR BİR YOLU! .

"BEREKETLİ TOPRAKLAR ÜZERİNDE" (Orhan KEMAL - CEM YAYINEVİ/İSTANBUL1972)

Yürüdü / Dörtyolağzı'na geldiler. / Yollar çatallandı. Ne yapacağız? / Dalmıştı / Yürüdüler / Kendileri gibi, iş için bekleşen yayla memleket uşakları o kadar çoktu ki... Üç arkadaş kıyıdan bir süre baktılar bu kaynaşmaya / Bir an kadınlı erkekli, çoluk çocuklu yorgun kalabalık, güneşin altında, ıslak parke taşlarına doğru seyrekleşerek eridi gitti. / Geri durmayla hiçbir şey elde edemeyiz! / Kendileri gibi beyaz torbaları, dürülü yorganlarıyla dikilen yayla memleket uşaklarının yanına sokuldu / Gözleri parlıyordu / Hepimizinki de bir ekmek derdi / Gurbete düştünüz mü, işinizi sağlamlayana kadar harçlığınıza kör düğüm atın / Tevekkülün koyununu kurt yemezmiş /

Kitap Cümleleri Derlemeye Çalış ve Hayatı Tanımalı; Aşkla! .

Kader olarak; birbirimize benzeriz: doğar ve büyürüz aşka! .
Sevgi; bir yere gelince bizleri aşık eder ve hayat başlar! .
Kimimiz bir çiçeğe, kimimiz bir kuşa sevdalanıverir aşkla! .
Kimimiz yazılmış olanı derler, kimimiz kendi cümlelerinde! .

Hayal Gücünü Kuvvetlendir ve Şikayet Etmek Yerine, Daha İyisini Sen Yaz Hep! .

Kitap cümlesi anlatıların ötesine geçmeye çalış ve kendi hayalinle ulaş hayata! .
Bir ayrılığın hüznü anlatılmışsa kitap cümlesinde; sen vuslata çıkan yolu hayal et daima! .
Bir beraberliğin mutluluğunu anlatmışsa kitap cümlesi, sen kendi özünün mutluluğunu ara! .
Kendin ol; kitabı okurken! . Kendin ol; hayale dalarken! . Ve gerçeklerden de uzak kalma! .

Okumanın Neticesi! .

Bir baba düşlüyorum;
baba, çocuğunun okuyacağı kitaplara
zorunluluk getirmiyor! .
Çocuk; büyümüş de küçülmüş sanki: