Kelebeğime Şiiri - Namık Ant Benson

Sen, öylesine narin, öylesine zarifsin,
Ruhumda uçuşan bir kelebeksin.
Her adımında rüzgarın izini bırakırken,
Bensiz bir dünyada ne yaparsın, bilemem.

Kanatların, renklerini güneşten alır,
Her bir dokunuşun, kalbimi sarar,
Yavaşça konduğunda tenime,
Bir ömre bedel, her anı seninle.

Bir kelebeğin ömrü kısa,
Ama her anı bir efsane gibi,
Sevdanla yanarım, korkarım kaybetmekten,
Çünkü seni sevmek, bir düş, bir masal gibi.

Bazen uzak, bazen yakınımda,
Bazen rüzgarla savrulurum,
Ama seninle olmak,
Bir çiçekten nektar içmek gibi olur.

Bensiz uçsan da, yeniden gel,
Ve beni yakala, kanatlarınla sar,
Çünkü seni sevmek,
Bir kelebeğin yüreğindeki fırtına kadar büyüktür.

Korkularım var, kaybetme düşüncesiyle,
Ama seni görmek, bir umut demek.
Ve bilirim, sen bir kelebeksin,
Ama beni bulduğunda, efsane olursun.

Sevdanın ışığında,
Kanatların parlasın,
Bir kelebek gibi dans et sen,
Ve ben, hep seninle kalayım...