Kekemeydi bizim aşkımız
Aşk diyorlardı bilmediğin bir memlekette sana yol tarif ediyordu kalbin
Heycan yoklarken kalbini
Avuç içlerin terlerken
Yine de savruk kelimelerle tutunuyordun hayata
Tutunuyordun diyorum çünkü bazen tutunmak bile güzeldir demeyi öğretti hayat
Olur da
Bir ipin ucunda yürürse kalbin
Sende anlayacaksın ne demek istediğimi...
Düşmemek için verilen savaş
Kırmamak için kırılan kalp
Sevmek uğruna kör olmak...
Bazen at gözlüklerinden bakabilmek isterdim hayata
Belki öyle bakabilseydim şair olmazdım
Şair olup her seferinde cam gibi taşımaktan yoruldum tüm duyguları
Kayıt Tarihi : 28.1.2026 13:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!