Gökyüzü konuşacak,
Yıldızlar yerinden oynayıp yeni yollar çizecek.
İnsanlar haritaları yakacak,
Çünkü pusula artık kalbin içinde atacak.
Çelik kanatlar yere inecek,
Hız zehir gibi can yakacak.
Sonra bir sabah herkes yürüyecek,
Ayakkabılar toprağı ilk kez gerçekten hissedecek.
Denizler yükselecek,
Kıyılar eski isimlerini unutacak.
Ama boğulan şehirlerin içinden,
Yeni adalar doğacak cesaretten.
Sözler çoğalacak,
Ama anlam azalacak.
En gürültülü çağda,
En derin sessizlik peygamber olacak.
Sonunda insan aynaya bakacak,
Ve karşısındakini tanıyacak.
Ne tanrı, ne fal, ne yıldız,
Kurtuluş kendi ellerinde yazıyormuş diyecek.
Kayıt Tarihi : 13.07.2026 04:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Sanatsal içerik olarak üretilmiş ve tamamen hayal ürünüdür.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!